Η Καλλιτέχνης

Ήθελα με πολύ όρεξη να σας αναρτήσω ένα από τα ποιήματα που έγραφα στο σχολείο, όντας μαθήτρια (γυμνασίου και λυκείου). Έκει όμως που έψαχνα να βρω ποιο θα ανεβάσω... μου δημιουργήθηκε ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ. Γιατί Παναγία μου να τα δημοσιεύσω; Γιατί να σας το κάνω αυτό; Γιατί να σας βάλω σ' αυτήν την δοκιμασία; Και τέλος ΓΙΑΤΙ ΕΧΑΣΑ ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΓΡΑΨΩ;;; Δηλαδή πόσο καούγακλο πρέπει να ήμουν που τα έγραφα...; Που νόμιζα ότι ήταν και καλά..;;; Εντάξει, βέβαια, ήμουν και μιρκή ένταξει --> και μην ξεχνάμε ήμουν και γαμάτη!! Ουπς, έχω αναφέρει ότ τα έγραφα και στο λύκειο εεε; Ωραία, δεν μπορώ να βρω δικαιολογία. Βέβαια ΄τωρα με τρώει να σας αναρτήσω ένα... αλλά φοβούμαι! Καλά θα το κάνω... χιχιχιχι! Λοιπόν ετοιμαστήτε ψυχολογικά... και να θυμάστε ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΓΕΝΝΑΙΑ για να προβώ σε ένα τέτοιο διάβημα! 

Μια μέρα που ξεκίνησα

Στο Παλιό χωριό να πάω

στο δρόμο λιγουρεύτηκα

μια κατσίκα για να φάω

Στο χωριό εγώ ανέβηκα

την κατσίκα για να φάω

μα η κατσίκα έφυγε

«Αχ! Θεέ μου πως πεινάω»

Στο δάσος που πήγαινα εγώ

την κατσίκα για να βρω

την φώναζα Μαντώ

μα δεν μ’ ακούει το χαζό

Στο δρόμο που έψαχνα να βρω

Την κατσίκα την Μαντώ

Βρήκα έναν τράγο δυνατό

Και έτσι έφαγα αυτό.              

εεεε.... πείτε δεν είμαι γενναία; Ο τίτλος του ποιήματος (έδινα και τίτλους βεεεεβαια!) είναι "Η Κατσίκα". Επίσης επειδή ανακάλυψα και έναν φάκελο με ζωγραφιές που είχα κάνει στον υπολογιστή... (δηλαδή πόσο καλλιτεχνική φύση πια....) λέω να σας αναρτήσω και μία τέτοια...! Βέβαια αυτές έχουν γέλιο, είναι δύσκολο να ζωγραφίσεις με το ποντίκι... είχε γέλιο τελικά! Ανημένετε....

Ρεεε... είναι καλέεες... είναι πετυχημένηηη!! Η συγκεκριμένη έχει τίτλο "Η ΦΥΛΑΚΗ". Κανένα κρυφό νόημα! Καλά οι ζωγραφιές μου είναι ωραίες.. έχουν πολύ γέλιο... χαχαχ!! Τουλάχιστον εγώ γελάω..! Αυτάααα....!! Σας αφήνω.. πήρα μια μικρή αλλά ελπίζω όχι αντιπροσωπευτική γεύση από την καλλιτεχνική μου φύση. Φιλακιαααα!!!

...τα λόγια πολλές φορές είναι περιττά!

Θέλω πολύ να κάτσω να μιλήσω για τον ρατσισμό.. όμως δυσκολεύομαι. Δυσκολεύομαι γιατί θέλω να πω τόοοσα πολλά και δεν ξέρω πως να αρχίσω πως να συνεχίσω και ακόμα πιο δύσκολο μου είναι το πως να τελειώσω. Δυσκολεύομαι να βάλω σε μια σειρά τις τόσες σκέψεις που με κατακλύζουν... αλήθεια λέω. Νομίζω στον καθένα μας έτσι....! Ποιος έχει ανοίξει τέτοια συζήτηση και την έχει κλείσει μέσα σε 3 λεπτά; Ποτέ! Νομίζω ο καθένας μας έχει τόσα να πει....! Είναι λοιπόν από τις λίγες φορές που τα διάφορα βιντεάκια που γυρίζονται κατά τον ρατσισμό με εκφράζουν απόλυτα. Δεν είμαι καθόλου οπαδός της έκφρασης "μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις". Ναι πιστεύω ότι το ελληνικό λεξιλόγιο είναι τόσο πλούσιο που μπορείς με λίγες λέξεις και απλές να περιγράψεις μια υπέροχη καταπληκτική εικόνα...! Στην προκειμένη περίπτωση νομίζω κάποια βιντεάκια μου αρκούν, με γεμίζουν με πολλά συναισθήματα!!! Ένα τέτοιο βιντεάκι έπεσε σήμερα στην αντίληψη μου και θέλω να το μοιραστούμε --> γιατί είμαι γαμάτη! ;-)

Την σήμερον ημέρα που τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για όλους μας νομίζω ότι τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις κάνουν τις εποχές μας ακόμα πιο δύσκολες! Στα δύσκολα οι άνθρωποι πρέπει να είμαστε ενωμένοι.

Η Αγανάκτηση!

Μια φορά είπα να πάω να χτενιστώ και εγώ...  και δεν έβρισκα κομμωτήριο. Όχι κυρίες και κύριοι κομμώτριες/τες πες τε μου μετά με την ψυχή και δύναμη να πάω να κλείσω εγώ ραντεβού την επόμενη φορά. Πες τε μου γιατί την επόμενη φορά να μην επιλέξω την βούρτσα μου και το πιστολάκι μου και να προτιμήσω το δικό σας αν πρέπει να κοπιάσω έτσι; Όχι πείτε μου!!! Εντάξει η αλήθεια είναι ότι το σκέφτηκα και τελευταία στιγμή... αλλά δεν έχει σημασία για μένα --> γιατί είμαι γαμάτη. Καθήστε να τα πάρω από την αρχή. Ξυπνάω το πρώι... πίνω την καφιεδιά μου (γαλλικός μέτριος με λίγο γάλα) και μπαίνω facebook.... κλασσικά πραματάκια! Ε και εκεί μου σκάει φλασιά : "Ωχ ραντεβού για χτένισμα".... μετά λέω άστο θα την βγάλω όπως είθιστε πάντα με το απλό στέγνωμα και στο καπάκι απαντάω "Όχι μωρέ εντάξει ας πάω και εγώ μια φορά σε κομμωτήριο" (ναι αυτοί οι διάλογοι με τον εαυτό μου έιναι σύνηθες φαινόμενο). Έτσι βρίσκομαι με το τηλέφωνο στο χέρι να παίρνω κομμωτήρια. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι δεν μποροσούσα να βρω κομμωτήριο... τα μισά δε απάνταγαν, προφανώς γιατί ήταν "τίγκα" και τα άλλα μισά που το σήκωναν ήταν κλεισμένα και αυτά απλά το σήκωναν για να το καυχηθούν κιόλας. Ναι! Μάλιστα πιστεύω ότι το σήκωναν και επίτηδες για να μου την πουν... ναι, ναι αρχίζω και σιγούρευομαι. Πίσω από κάθε απάντηση "Αχ λυπάμαι σήμερα είμαστε μέχρι το κλείσιμο Full" κρυβόταν ένα μοχθηρό ύπουλο και ειρωνικό "Κοριτσάκι μου τέτοια ώρα που μας θυμήθηκες, τράβα και ......μπιρμπιλώσου!!". Τέλος πάντων μετά κόπων και βασάνων βρήκα ένα και έκλεισα επιτέλους. Αυτό όμως που αναρωτιέμαι τώρα εγώ είναι... : Που είναι η κρίση κυρίες και κύριοι;;; Πάει ο κόσμος χτενιζεται και κουρεύτε ακόμα;; Και εντάξει ένα κούρεμα ή ένα χτένισμα πες δεν κοστίζουν και πολλά (και τα δύο μαζί όμως κοστίζουν ή αλήθεια είναι..), το θέμα είναι αλλού. Το θέμα είναι "το μετά" το κομμωτήριο. Πας χτενίζεσαι για να κάτσεις σπίτι σου; ΌΧΙ! Για να πας κάπου σωστά; Δηλαδή άλλα λεφτά εκεί. Άλλα λεφτά στην έξοδο, είτε αυτή σημαίνει ένας απλός καφές (που δε παίζει, στον απλό καφέ πήγαινες και έτσι) είτε φαί, είτε μπουζουκιά-κλαμπ. Δηλαδή άμα πάρεις την εξίσωση (βασικά ισότητα είναι... αλλά μου άρεσε η λέξη "εξίσωση" και δεν την αλλάζω) κομμωτήριο = εξοδοι = λεφτα.... σε ποιο ερώτημα οδηγούμεθα κύριοι; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΙΣΗ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΙΣΗ;

Ουφ! Αυτά είχα να πω, τώρα ξελάφρωσα λίγο... πάω για χτένισμα φιλάκια!!!

Υ.Γ. Εγώ έχω τον γάμο της κολλήτης μου καλέ γι' αυτό και πάω να χτενιστώ...!! Επίσης στη φωτό προφανώς και δε είμαι εγώ!

Ντρέπομαι....!!!

Δηλώνω Rock-ου... και ναι αυτό είναι το κρυφό μου τωρινό μυστικό μου (έχω και άλλα πιο παλιά τέτοιου είδους)... ή κρυφή μου επιθυμία... Μ'ΑΡΕΣΕΙ αυτό το τραγούδι... και ναι είναι του Παντελίδη! Είναι από της άπειρες στιγμές που ό,τι έχω κοροϊδέψει το έχω λουστεί. Τι είναι και αυτό το πράγμα;;; Μην κατακρίνεις κάτι.. αμέσως να το πάθεις! Δε μου άρεσε και ούτε μου αρέσει ο Παντελίδης, να το ξεκαθαρίσω αυτό, βέβαια είναι άξιος του θαυμασμού μου γιατί (αν δεν αληθεύει αυτό για την Ηeaven ότι όλο ήταν στημένο) ό,τι κατάφερε το κατάφερε αυτός και ο πόνος του! Δε μου αρέσει γιατί είμαι και λίγο αντιδραστικιά (όχι -η) ό,τι είναι στην μόδα και γίνεται πανικός... του γυρίζω την πλάτη.. δεν ξέρω γιατί --> γιατί είμαι γαμάτη! Αυτά.. καλά μπορώ να κάτσω να μιλάω για ώρες και να γράφω στην προκειμένη περίπτωση, αναλύσεις, φιλοσοφίες, απόψεις, αλλά πεινάω..... και στην τελική ένα τραγουδάκι είπα να ανεβάσω.. δεν θα το κάνουμε και ολόκληρο θέμα.. ωωωωωωωω!!!! Γειαααα!

1η μου Δημοσίευση!

Όχι δηλαδή πείτε μου πόσο άκυρη μπορεί να είμαι που 04:05 μου κα***σε (δε τη γράφω την λέξη γιατί δε μ'αρέσει να βρίζω... αν κάποτε βρίσω μάλλον θα έχω νεύρα) να φτιάξω ιστολόγιο για να γράφω όοοο,τι άκυρο μου έρχεται!!! Έλεος δηλαδή με την πάρτυ μου. Βέβαια σιγά και που θα τα γράφω... ποιός θα τα διάβαζει....? Μόνη μου θα τα λέω... μόνη μου θα τα ακούω --> είμαι γαμάτη γι'αυτό!! Λοιπόν.... εντάξει το έφτιαξα το μπλόγκ.... άντε να πάω και νανάκια!! Καληνύχτα μου!!!